dinsdag 10 juli 2012

KLEINE POPJES

Lieve lezers,

vervolg van de vorige post....

Het verhaal eindigde de vorige keer dat mijn zusjes de levende popjes in mijn leven werden.
Ondanks dat bleef ik natuurlijk gek op popjes en poppen.Vergeet nooit meer die keer dat ik naar de lagere school liep ...en daar in eens een paar popjes uit een VUILNISZAK zag steken ....ik dacht dat ik droomde....
snel pakte ik er èèn..en liep  naar school...daar aangekomen dacht ik: Uhhhh???...er lagen er nog veeeeeel meer...dus hoppa weer terug naar die vuilniszak...en ja er lagen er nog veeeeeel meer.....dus nog een paar gepakt...(nu denk ik weleens: waarom niet alles????) maar ik durfde niet..vond het net als stelen...terwijl het gewoon weggegooid was...waarschijnlijk een TE GROTE droom voor een meisje in die tijd.
Affijn..ik met die popjes naar school..ze hebben uren in mijn zak zitten branden..ik was er zoooo opgewonden van. en bedacht de hele tijd dat ik op de terugweg weer ging kijken. Maaaaaaaaaaaaar....tot mijn allergrootste schrik was na schooltijd de vuilniswagen geweest...weg vuilniszakken...weg popjes.....wat was ik kwaad op mezelf.
en vanaf die dag..keek ik elke keer als de vuilniszakken op straat lagen iedere zak na...want misschien lagen er wel popjes onder....de popjes zijn vergelijkbaar met mijn  popje in de zak van het schortje die mijn wildebraspop aan heeft,op de volgende foto...

"Kleine popjes,grote poppen,"het bleef een rol spelen,ik droomde er zelfs van!  In mijn tienerjaren speelde de meisjes allemaal met barbies,ik soms...maar had toch liever een babypop.
De pubertijd brak aan...nee..... nu even geen popjes maar wèl vriendjes. en nadat ik mijn grote liefde had gevonden en daar twee jaar later mee was getrouwd,kwam er een levend popje:Paul onze zoon,nu 28jaar geleden.

het leven veranderde snel met een eigen kindje,de jaren vliegen voorbij.Als ik er nu aan terug denk,dan denk ik:waar is die tijd gebleven...waarom zat ik niet de hele tijd met die kleine op de bank om hem te knuffelen??maar als jonge moeder heb je het druk...en veel verantwoording.

Op een gegeven moment moet je je kind  loslaten..hun leren zelf hun eigen koers te bepalen.Je kunt ze immers  niet in een potje zetten,beschermd en al. Hoewel je dat het `t liefste zou doen.(foto uit de oude doos:Paul)

Symbolisch kan je ze wel in de vorm van een foto in een potje plaatsen,ze vasthouden en koesteren,als de tijd rijp is, doe je de deksel eraf...en laat ze wegvliegen.(foto uit de oude doos(yolanda)

echte poppenliefde..zou dat in de gene zitten? ik vraag me af...onze dochter kreeg natuurlijk de liefste poppen...want als poppenmoeder was ik heel blij met een dochter...maaaaaaaaar...onze dochter bleek helemaal geen poppenmoeder~~~~~~~~
Terwijl er wel veel foto`s zijn van haar met poppen(waarschijnlijk omdat ik dat zelf zo leuk vond) had ze er zelf niets mee. Haar pop: Wiesje,was haar lieveling, ik heb hem tuurlijk bewaard voor haar, nu ze inmiddels 24 is, vind ze hem wel leuk.(foto uit de oude doos:Yolanda)

Ook een generatie voor mij:mijn moeder..had niets met poppen...en toch staat zij erg leuk op de foto met lieve poppen.(foto uit de oude doos:moeder)

Dan kom ik...de generatie tussen die twee voorgaande meisjes(foto`s)...zo gek als ik was en ben op poppen...geen foto ervan te bekennen hè?? wel èèn met een bal..ach...van een bal kun je ook een poppenhoofdje fantaseren toch?
(foto uit de oude doos neefje Dirk en ik)


Deze popjes waren het meest favoriet van mij. Na het kinderen krijgen...en na nog heeeeeeeeeeeel veel vuilniszakken afgelopen te hebben, ontdekte ik rommelmarkten aflopen,en heb daar veel kleine popjes gevonden en ging ze verzamelen.
(foto: Popje gekregen van een blogvriendin)

Word vervolgd.....................................


lieve groetjes,
Nelleke

11 opmerkingen:

  1. wat heerlijk om deze jeugd verhalen te lezen Nelleke.
    en de popjes zijn zo schattig.
    je foto,s zijn een prachtige herrinering en jij weet ze zo moi aan te kleden.
    fijne week meisje en liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goh wat een verhaal zeg..jij bent echt een poppenmens! Zelf speelde ik toen ik klein was met auto's hahah later is dat goed gekomen en kwamen de barbies. Als ik ooit zo'n mooi klein popje tegenkom dan weet ik bij wie ik moet zijn!
    Bedankt nog voor je reactie op het tasje (kunnen veel popjes in)
    Fijne dag en lieve groetjes, Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een mooi verhaal Nelleke,en de eerste pop is wel heel erg mooi met de blauwe ogen. En het laatste popje is ook een heel leuk snoesje, echt piepklein, hoe ze zoiets kunnen maken hè? Een heel aandoenlijke post,

    Fijne dag Nelleke,

    Janny.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Owww Nelleke ik zit te smullen van je verhalen, gek he ik heb 2 dochters de 1 houd helemaal niet van poppen de ander speelde liever met barbies maar ik was een echte poppenmoeder( en nog steeds ) ....kan zo genieten van je verhalen kijk al uit naar de volgende !

    Liefs Jeanet

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lieve Nelleke...♥
    Ik heb met heel veel plezier je verhaaltje gelezen ohh...♥ wat herkende ik veel van jou...ook ik had een enorme poppenliefde vroeger soms begrepen ze mij gewoon niet ..;)Al had ik maar 1 pop heb haar nog steeds en als mijn zusjes weg waren speelde ik met die van hun ook ..ik kan je hier een heel verhaal gaan vertellen maar zal het hierbij laten..het kleinste poppetje.♥ herken ik ook van een oud poppenhuisje.♥ uren heb ik er mee gespeeld wat leuk om het weer terug te zien en komen er veel mooie herrinneringen naar boven ...♥
    Nelleke ik verheug me weer op je volgende post over mooie poppenliefde...♥
    Liefs en fijne zonnige dag Gaby...♥

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hey Nelleke,wat een leuk verhaal!
    ik kan me voorstellen dat je als kind niet meer popjes durfde mee te nemen uit die vuilniszak,maar wat zul je gebaald hebben toen de zak weg was!
    Dat kleintje komt me bekend voor,haha.
    Groetjes Gerrie.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zo grappig onze overeenkomsten, mij spraken Barbies ook niet zo aan, waren inmmers geen kindertjes.
    Je laatste popje, daar had ik een familie van wonen in het poppenhuis wat mn vader maakte voor mn tiende verjaardag. Ze voelen ook zo lekker aan, zacht rubber. Ik heb wat gefrutseld voor die popjes, idd ladeblokjes van luciferdoosjes etc etc. Hmmmm kan ook wel een boek schrijven daar over :)
    liefs weer

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat heb ik weer genoten van je verhaaltje. Heel herkenbaar allemaal.
    Liefs Liliane

    BeantwoordenVerwijderen
  9. hahahahaha wat een verhaal weer .... zo heerlijk om te lezen .. ik was je helemaal vergeten te zeggen de foto bij de mail oooooooo waanzinnig zooooo mooi gemaakt gewoon niet van echt te onderscheiden ... helemaal super hoor meid !!!! xxx van mij

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hé Nelleke, Wat een leuke nieuwe blog.
    Ik ben en was geen poppenmeisje maar ik heb wel zitten genieten van je leuke verhalen en prachtige foto's.

    Ik vind het fijn dat je er weer bent en ik kom gauw nog een keertje bij je langs.

    Liefs Yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  11. wat leuk om te lezen,en wat een lieve poppen en popjes,
    ja,ik ben ook een verzamelaar,en kijk overal naar dat kleine grut.ook al ben ik over de 70 j.heb net een kabouterdorp gemaakt ook een van mijn hobby,s kijk maar op mijn blog.ik ben ook bezig kleertjes te breien voor babyborn poppen,

    ik was 14 j, vroeg ik nog een pop voor mijn verjaardag en kreeg hem ook nog,wat was ik gelukkig.
    ik blijf bij je komen hoor veel te leuk

    gr.GREET

    BeantwoordenVerwijderen

bedankt voor uw reactie.